Het verhaal achter het verhaal
Ik werk inmiddels alweer een tijdje voor Zienswijs, een audiotijdschrift voor mensen die op latere leeftijd blind of slechtziend zijn geworden, en daardoor ontmoet ik veel verschillende mensen die net als ik blind of slechtziend zijn. Deze mensen hebben ieder een verhaal en iets toe te voegen aan wat jij als lezer te horen krijgt en hopelijk interessant vindt. Los van het feit dat dit mijn werk is, levert het mij als persoon ook veel op. Denk aan onvergetelijke ervaringen, interviews op de rand van een plantenbak achter het station of interviews die me kippenvel geven.
Een tijdje terug was ik bij een meneer die nog niet zo lang geleden blind geworden was. Hij woont in een grote stad en zou me komen ophalen van de bushalte. Door een miscommunicatie ging dat alleen niet zonder uitdagingen. We bleken allebei bij een andere halte te staan en stonden over een megadruk kruispunt naar elkaar te schreeuwen om zo te bepalen wie het beste naar de ander toe kon lopen. Ik denk dat het gesprek te lastig was of dat deze man ongeduldig was, want ineens stak hij diagonaal het drukke kruispunt over om precies bij mij uit te komen. Mijn hart zat in mijn keel, maar het liep gelukkig goed af. Deze man bleek een enorm avontuurlijke instelling te hebben en liet zich zeker niet tegenhouden door zijn slechte zicht.
Vaak neem ik twee interviews op een dag op. Zo deel ik mijn tijd effectief in en werk ik een beetje vooruit. Soms gaan er dan ook dingen mis. Zo kwam ik een keer van een interview en ik zou nog even langsgaan op de Ziezo-beurs voor een interview met een lifestylecoach. Mijn energie was echter aardig aan het opgaan en tot overmaat van ramp had mijn trein ook nog vertraging... Gelukkig had deze mevrouw alle begrip. Dat zal wel iets met haar werk te maken hebben. ;) We besloten om na de beurs op de rand van een perkje aan de Jaarbeurszijde van Utrecht Centraal af te spreken. Zo hoefde ik de beurs niet op en kon zij daarna direct door naar huis. Erg functioneel.
En soms raken interviews me zelf diep. Eén daarvan hoorde je in deze editie van Zienswijs met Koen. Ik kreeg zijn naam door om effectief twee interviews in Limburg op één dag te kunnen doen. Ik belde hem op en hij bleek meer dan bereid te zijn mij en mijn geleidehond te ontvangen. Zijn verhaal trof mij en ik besloot onmiddellijk zijn boek 'UitZicht' te lezen. Niet alleen kan Koen écht goed schrijven, maar hij kan ook goed vertellen. Ik vormde me een beeld van een sympathieke, lieve man die vrolijk in het leven staat, de dag plukt en er wil zijn voor de mensen om hem heen, en vooral voor zijn twee dochters.
Ongemerkt begon ik enorm uit te kijken naar deze ontmoeting. Dat interview verdween langzaam op de achtergrond. Ik was oprecht nieuwsgierig naar de persoon Koen Versleijen. Ik denk dat dat de reden is dat zijn verhaal me zo enorm geraakt heeft. Zowel in het interview als in zijn boek. Ik had allemaal dingen tegen hem willen zeggen na ons interview, maar heb dat uiteindelijk niet gedaan omdat ik niet wist hoe. Uiteindelijk heb ik hem twee dagen na ons interview alsnog een appje gestuurd en het volgende geschreven: "
Hi Koen, ik heb net je boek uitgelezen en ben echt ontroerd door alles wat jij hebt meegemaakt, maar vooral door de laatste woorden over je dochter na de supermarkt. Ik vond het afgelopen donderdag erg indrukwekkend, maar ook gezellig. Wat ik na ons gesprek en het lezen van je boek nog graag tegen je wou zeggen: wat ben jij een lieve en goede vader, maar vooral ook een mooi mens."
Zo hoor je maar dat dit werk voor mij ook nog vol zit met verrassingen, ook al ben ik al mijn hele leven slechtziend en later blind geworden. Je bent nooit te oud om te leren of om iets goeds te doen voor een ander. En zolang ik mezelf vermaak en help door het opnemen van deze interviews, hoop ik dat ik jou, luisteraar/lezer van Zienswijs, er ook mee help.